Można także wykorzystać prefabrykowane zęby wykonane z materiału nieprzepuszczalnego dla promieniowania.

Ponadto warto wykonać rejestrację zwarcia, co ułatwi odnalezienie położenia skanu protezy w momencie badania tomograficznego.

Podczas tworzenia nieprzepuszczalnego dla promieniowania skanu protezy, zaleca się postępowanie zgodnie z bardziej szczegółowym opisem procedury.

Czynności przedzabiegowe

1. Dopasowanie szablonu SurgiGuide

Sprawdź dopasowanie szablonu SurgiGuide przez dokładną analizę jego położenia na modelu gipsowym. Spróbuj umieścić wzornik w ten sam sposób, jak położony był skan protezy na modelu.
Po dokładnym dopasowaniu szablonu SurgiGuide oceń klinicznie pozycję i kierunek przebiegu tulei prowadzących. Podczas zabiegu tuleje w obrębie wzornika SurgiGuide będą precyzyjnie odwzorowywać zaplanowaną pozycję implantu. Dlatego też ważne jest dokonanie powtórnej oceny położenia szablonu oraz potwierdzenie akceptacji dla pierwotnego, przedoperacyjnego planu leczenia i następującego po nim prowadzenia zabiegu z pomocą szablonu SurgiGuide.
Ustalenie właściwego położenia szablonu na modelu pod kontrolą wzroku i dotyku ułatwi ustawienie wzornika na błonie śluzowej podczas zabiegu.
Rejestracja zwarcia w artykulatorze pomoże ponownie ustawić szablon w jamie ustnej. Aby umiejscowić szablon podczas zabiegu, przygotuj otwory w odpowiednich punktach szablonu.

2. Średnica tulei

Sprawdź wewnętrzną średnicę tulei prowadzących.
Wprowadź każde wiertło, zgodnie z sekwencją nawiercania, do tulei indywidualnie wykonanego szablonu chirurgicznego SurgiGuide.

Wewnętrzna średnica tulei wykonanych ze stali nierdzewnej jest o 0,1 mm do 0,3 mm większa od średnicy powierzchni tnącej wierteł.
Różnica może być większa w przypadku zastosowania wierteł stożkowatych.

Uwaga: Jeśli będziesz pracować wiertłem innego producenta implantów niż wpisałeś w formularzu zamówienia SurgiGuide, upewnij się, że ma ono taką samą średnicę. NIE używaj wierteł o średnicy mniejszej niż zalecana dla określonych tulei prowadzających, by nie zwiększyć nadmiernie kąta nawiercania.

3. Dezynfekcja/sterylizacja

Dezynfekcja: używaj środka dezynfekcyjnego (np. chloroheksydyna, batadine) albo sterylizującego, który dopuszczony jest do stosowania w stomatologii w Polsce. Postępuj zgodnie z zaleceniami producenta, tak samo jak w przypadku wykorzystania tych preparatów do dezynfekcji i sterylizacji innego sprzętu w gabinecie.

Szablony SurgiGuide można sterylizować za pomocą promieni albo EtO (tlenkiem etylenu, dostosuj odpowiednio EN552 i EN556), bądź też stosując jakąkolwiek inną metodę niskotemperaturową (która odpowiada prawnym regulacjom obowiązującym na terenie Twojego kraju). Nie sterylizuj wzornika w autoklawie, ani nie używaj innego typu sterylizacji suchym gorącym powietrzem.

Postępowanie chirurgiczne

1. Decyzja dotycząca sposobu postępowania

Decyzja o wykonaniu punktowego przebicia błony śluzowej zależy od ilości dostępnej tkanki rogowaciejącej. W celu przebicia, umieść szablon na kości szczęki/żuchwy pacjenta i zaznacz (igłą lub błękitem metylenu) na dziąśle punkt wprowadzenia każdego implantu na dziąśle poprzez szablon SurgiGuide.

Usuń szablon i w miejscu przebicia wytnij okrągły fragment błony śluzowej dla każdego zaplanowanego implantu. Jeśli błonę śluzową można przebić przez szablon, nie ma potrzeby usuwania wzornika.

2. Umiejscowienie szablonu SurgiGuide

Właściwe umiejscowienie szablonu SurgiGuide na szczęce/żuchwie pacjenta jest konieczne dla dokładnego odwzorowania projektu przedzabiegowego. Wymaga to dopasowania położenia wzornika SurgiGuide na kości szczęki lub żuchwy w unikalnej i stabilnej pozycji. Wykorzystaj rejestrację zwarcia wykonaną przed zabiegiem do odnalezienia pozycji uzyskanej podczas dopasowywania szablonu na modelu. Umocuj wzornik SurgiGuide. W celu lepszego ustabilizowania zaleca się użycie tylko jednego szablonu SurgiGuide.
Jeśli uzyskanie unikalnego i stabilnego położenia wzornika nie jest możliwe, nie można zagwarantować jego dokładności. W takiej sytuacji zaleca się pracę bez szablonu SurgiGuide i powrócenie do standardowego postępowania chirurgicznego. Nie wywieraj nadmiernego nacisku na szablon. Minimalizacja nacisku zapobiegnie złamaniu wzornika.

3. Pierwsze wiertło Na podstawie sekwencji nawiercania wytwarza się serię indywidualnych szablonów SurgiGuide dostosowanych do określonych średnic każdego z wierteł. Zaczynając pracę pierwszym wiertłem, wybierz szablon, który zawiera najmniejsze tuleje z nierdzewnej stali albo dopasuj wzornik z właściwymi tulejami prowadzącymi. Przytrzymaj wzornik w środkowej części albo na każdym z końców, aby zapobiec jego przechylaniu się albo przesunięciu. Utrzymaj położenie szablonu na szczęce/żuchwie podczas procesu nawiercania. Chłodzenie Należy przedsięwziąć środki ostrożności mające na celu ograniczenie ilości ciepła wytwarzanego podczas nawiercania: pracuj z odpowiednią prędkością obrotów, zapewniaj obfite płukanie i od czasu do czasu wycofaj całkowicie wiertło, aby środek płuczący mógł całkowicie wypłukać pozostałości.

Ryc.1. Nawiercanie prowadzone przez szablon chirurgiczny SurgiGuide 1

Kontrola głębokości

Całkowita długość tulei prowadzących wynosi 5 mm. Możesz otrzymać szablon SurgiGuide wraz z pisemnymi instrukcjami dotyczącymi zalecanej głębokości. Jeśli nie, pamiętaj, że tuleje prowadzące są położone w stosunku do najwyższego punktu na błonie śluzowej w części powyżej implantu. W celu nawiercania na pożądaną głębokość, weź pod uwagę grubość śluzówki. Po wstępnym nawiercaniu sprawdź głębokość łoża implantu. W przypadku, gdy trzeba zwiększyć głębokość łoża, zaleca się wykorzystanie szablonu SurgiGuide podczas nawiercania do pożądanej głębokości. Jeśli najdłuższe wiertło jest za krótkie, może być konieczne zwiększenie głębokości łoża bez zastosowania wzornika SurgiGuide. Aby zapobiec ewentualnym odchyleniom, nawiercaj wzdłuż linii centralnej łoża, dopóki nie osiągniesz pożądanej głębokości. Należy jednak pamiętać, że nawiercanie bez szablonu SurgiGuide może zmniejszyć dokładność preparacji. Kiedy skończysz nawiercanie miejsc dla wszystkich implantów, oceń klinicznie ich położenie i kierunek przebiegu zanim rozpoczniesz pracę kolejnym wiertłem.

4. Kolejne wiertło(a)

Postępuj zgodnie z ustaloną sekwencją nawiercania, biorąc pod uwagę zalecenia opisane przy pracy z pierwszym wiertłem. Dopasuj szablon SurgiGuide z właściwymi tulejami prowadzącymi, a w przypadku wykorzystania kolejnego wzornika, oceń ponownie stabilność jego osadzenia i sprawdź jego położenie w stosunku do pozycji pierwszego szablonu. Można to zrobić patrząc przez tuleje prowadzące albo z pomocą wskaźników kierunku/pinów równoległościowych.
Jeśli odnalezienie stabilnej pozycji odpowiadającej położeniu pierwszego szablonu nie jest możliwe, zaleca się pracę bez szablonu i powrócenie do standardowej procedury chirurgicznej.
Oceń ponownie głębokość przygotowywanych miejsc implantacji i w miarę potrzeby zwiększ ich głębokość.

¹ Zdjęcia: dr Luc Vrielinck, ST-Jansziekenhuis, Genk, Belgia
² Zdjęcia: dr Luc Vrielinck, ST-Jansziekenhuis, Genk, Belgia