Pracując zgodnie z metodą opracowaną przez doktora Beacha można uniknąć niepotrzebnych obciążeń fizycznych. Koncepcja ta, nazywana także "pozycją leczenia na godzinie dwunastej" stosowana jest z powodzeniem w Japonii od lat pięćdziesiątych XX wieku. Istotą pomysłu jest przede wszystkim naturalna, stabilna pozycja, w której jedynie przedramiona są aktywne. Dr Beach zaobserwował taką pozycję u osób, które poddał specjalnemu testowi. Badanym osobom polecono wykonać zadania sensomotoryczne, takie jak np. obieranie jabłka bez kontroli wzroku. Podczas tych czynności badani instynktownie przyjmowali omawianą, naturalną, stabilną pozycję.

Pracując zgodnie z koncepcją ergonomiczną doktora Beacha lekarze nie pochylają się nad pacjentem i nie skręcają kręgosłupa w bok. Pacjent natomiast leży odprężony, na specjalnie wyprofilowanym fotelu dentystycznym, a jego głowa jest odpowiednio ustawiona tak, że znajduje się we właściwym położeniu, co pozwala dentyście utrzymać naturalną pozycję.

  Obciążenia spowodowane nienaturalną, nieprawidłową pozycją ciała
     oraz związane z tym zmęczenie fizyczne są zmniejszone do minimum.

 W tej sytuacji problem bólu głowy lub pleców nie występuje.

  Lekarz wykonując naturalne i efektywne ruchy pracuje dokładniej
     i bezpieczniej, nawet w obrębie trudno dostępnych miejsc.

  Zbalansowana i naturalna pozycja gwarantuje maksymalną koncentrację
     i precyzję.

  Płynne ruchy lekarza sprzyjają stworzeniu spokojnej i bezstresowej atmosfery.

Ustalenie początkowego punktu odniesienia

Koncepcja doktora Beacha koncentruje się na ustaleniu początkowego punktu odniesienia, czyli miejsca, z którego lekarz może poruszać się swobodnie w trzech kierunkach podczas zabiegu (do przodu - do tyłu, w prawo - w lewo i do góry - do dołu). Po ustaleniu tego punktu, lekarz może za pomocą zmysłu kinestezji kontrolować ruchy palców w czasie leczenia.

Gdzie znajduje się początkowy punkt referencyjny?

Punkt ten znajduje się w płaszczyźnie strzałkowej pośrodkowej lekarza, na poziomie serca i w odległości dwóch pięści od ciała.

Swobodne ruchy w punkcie leczenia

Właściwe położenie palców oraz kontrola za pomocą zmysłu dotyku i kinestezji gwarantują dokładną i spokojną pracę instrumentami obrotowymi w czasie preparacji. Ponadto stomatolog intuicyjnie wie, gdzie i w jaki sposób powinny być umiejscowione i przemieszczane końcówki instrumentów, a także z jaką siłą należy ich używać.

Dolegliwości ze strony kręgosłupa pojawią się nieuchronne, jeśli przez dłuższy czas pracujemy w nienaturalnej pozycji.


Praca w pochylonej pozycji również powoduje zbyt duże obciążenie kręgosłupa i jest przyczyną przedwczesnego zmęczenia.


Zmysły dotyku i kinestezji są niezbędne, aby dokładnie pracować szybkoobrotową turbiną.


Ruchy palców można optymalnie kontrolować, kiedy znajdują się one w płaszczyźnie strzałkowej pośrodkowej, trzymając końcówkę dłonią w połowie skierowaną w dół i przechyloną w lewo.

Dr Beach nazywa tę pozycję instynktowną, ponieważ każdy podświadomie przyjmuje taką postawę automatycznie, kiedy wykonuje precyzyjną pracę. Jest to pozycja naturalna, ponieważ zdeterminowana jest czynnikami fizjologicznymi i anatomicznymi (struktura szkieletu, napięcie mięśniowe). Postawa ta jest zbalansowana, ponieważ siły grawitacji są tu w stabilnej równowadze.

  Pozycja siedząca, płaszczyzna siedzenia na wysokości kolan.

  Stopy położone są płasko na podłodze, podudzia ustawione      pionowo, uda nieco rozchylone tworzą kąt około 30^o.

  Pionowa oś tułowia jest prosta/wyprostowana.

  Ramiona i łokcie są rozluźnione, trzymane zgodnie z siłą      ciężkości. Łokcie nie są wysunięte do przodu, zaś      przedramiona znajdują się nieco do przodu od tułowia.

  Koniuszki palców wyznaczają punkt leczenia w płaszczyźnie      strzałkowej pośrodkowej, na wysokości serca.

  Głowa jest pochylona delikatnie do przodu, a linia łącząca      źrenice jest położona poziomo.

Jeśli tułów zachowuje stabilną pozycję, łatwo można uniknąć kurczowych ruchów wywierających nacisk na ciało. Instynktowna, naturalna pozycja automatycznie sprzyja płynnym, pozbawionym zmęczenia ruchom rąk i nóg, co jest niezbędnym warunkiem efektywnego leczenia stomatologicznego.

Ergonomiczne ruchy przedramion
Gdy spróbujesz podnieść narzędzie poruszając wyłącznie przedramieniem, zauważysz wówczas, że ruch ten wydaje się bardzo naturalny i nie sprawia żadnych trudności.

Naturalnym ruchem prawego przedramienia jest ruch od środka ciała na prawo. Im bardziej przedramię przesuwa się w prawo, tym bardziej kierowane jest w dół. Dlatego właśnie tacka z narzędziami i inne materiały umieszczone są poniżej tzw. punktu leczenia, czyli w kierunku zagłówka fotela. Do podniesienia narzędzi potrzebny jest jedynie delikatny obrót w prawo.

Naturalny ruch stóp
Sterownik nożny unitu stomatologicznego położony jest w takim miejscu, by można go było obsługiwać naturalnymi ruchami. Podczas sterowania pedałem nożnym, podudzie wychyla się od pozycji pionowej o około 30^o ( = tzw. pozycja leczenia).

Pozycja sterownika nożnego uwzględnia również naturalny zakres ruchów palców stóp, który wynosi około 20^o przy ruchach do góry i 15^o podczas ruchów do dołu.

W celu stworzenia fotela o optymalnej konstrukcji, przeprowadzono analizę wielu szczegółowych danych antropometrycznych (wzrostu pacjenta, szerokości ciała, wagi, długości nóg, długości pleców).

W wyniku tych badań powstał unit stomatologiczny Spaceline EMCIA, który dopasowany jest do kształtu ciała i zapewnia każdemu pacjentowi komfortową i stabilną pozycję podczas leczenia.

Narzędzia i końcówki oraz panel sterowania unitu EMCIA umiejscowione są zgodnie z naturalną sekwencją ruchów tak, że lekarz i asystentka mogą wykonywać praktycznie wszystkie czynności obracając się jedynie w różnych kierunkach.

Pięć podstawowych zmian umożliwiających utrzymanie stabilnej pozycji odniesienia

W celu utrzymania stabilnej pozycji odniesienia, niezależnie od rodzaju przeprowadzanego zabiegu, lekarz musi zwykle nieznacznie zmienić położenie swoje albo pacjenta.

Zmiana pozycji lekarza względem pacjenta

Lekarz obraca się tak, jak wskazówki na tarczy zegara, między godziną 10⁰⁰ a 12⁰⁰. Ważne jest, aby podczas tego ruchu nie unosić łokci oraz by ramiona i przedramiona były swobodnie ułożone.

Zmiana położenia głowy pacjenta

Obracanie głowy pacjenta w prawo i w lewo ułatwia pracę w miejscach trudno dostępnych i zapewnia optymalną linię widzenia.

Dopasowanie kąta odchylenia płaszczyzny zgryzowej szczęki

Podczas leczenia można także dopasować kąt odchylenia płaszczyzny zgryzowej szczęki przez odchylenie zagłówka do góry albo do dołu lewą ręką.

Dopasowanie stopnia rozwarcia ust

W zależności od rodzaju zabiegu, usta pacjenta są rozwarte na szerokość od jednego do trzech palców. Podczas pracy na powierzchni policzkowej zębów tylnych/bocznych usta pacjenta muszą być otwarte jedynie na szerokość jednego palca.

Dopasowanie wysokości ułożenia pacjenta

W przypadku pracy wymagającej bardzo dużej precyzji można ustawić fotel z pacjentem wyżej, za pomocą sterownika nożnego. Z drugiej strony, zabiegi takie jak ekstrakcje, przeprowadza się przy niższym położeniu fotela, ponieważ w tej pozycji zastosowana siła jest najbardziej efektywna.



Końcówki położone są w obszarze naturalnej strefy ruchów ręki, tak, że można po nie sięgać bez zginania łokcia.

Zmiana pozycji lekarza.


Obracanie głowy pacjenta w prawo i w lewo.


Dopasowanie kąta płaszczyzny zgryzowej szczęki.


Dopasowanie stopnia rozwarcia ust.


Dopasowanie wysokości położenia fotela.

Poziome położenie pacjenta jest także bardzo wygodną pozycją zabiegową dla lekarza i przyczynia się znacznie do zwiększenia komfortu pracy. Nawet po długim zabiegu, pacjent wstaje z fotela bez żadnych oznak zmęczenia.

Ergonomicznie zaprojektowany fotel gwarantuje, że każdy pacjent, niezależnie od wzrostu, leży w stabilnej, bezpiecznej i wygodnej pozycji.

Stabilna pozycja dla wszystkich pacjentów

Opracowanie unitów stomatologicznych zgodnie z koncepcją dra Beacha, oparte jest na właściwym pomiarze masy ciała osób o różnym wzroście i wymiarach oraz na zależności między różnymi pozycjami. Ma to zapewnić wszystkim pacjentom stabilną i wygodną pozycję podczas leczenia oraz zapobiegać ześlizgiwaniu się osoby leżącej do tyłu i do przodu. Wymiary fotela są zatem ustalane na podstawie szerokości odniesienia, np. odległości między ramionami, która wynosi 490 mm oraz między łokciami, która wynosi 670 mm.

Pozycja pacjenta na wygodnym fotelu jest jeszcze bardziej stabilna, gdy w obszarach podparcia oraz w miejscach, których pacjent dotyka podczas siadania oraz wstawania, wykorzystamy specjalne poduszki.

Zagłówek

Zagłówek wspiera głowę pacjenta w sposób naturalny, nawet w przypadku użycia większej siły w czasie zabiegu.

Zagłówek powinien być maksymalnie płaski oraz nie posiadać żadnych wystających części, np. uchwytów na tylnej powierzchni. Lekarz mógłby instynktownie próbować omijać je i automatycznie zmieniać naturalną pozycję pracy.

Ważne jest, aby powierzchnia zagłówka była na tyle duża, by pacjent mógł wygodnie oprzeć głowę podczas leżenia na wznak. Właściwie zaprojektowany zagłówek powinien pozwalać na obrót głowy o 45^o w prawo i w lewo, czyli w sumie o 90^o.


Położenie końcówek

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak często w ciągu całego dnia pracy sięgasz po końcówki? Jeśli znajdują się one w nieergonomicznym położeniu, są przyczyną całej serii niepotrzebnych i nienaturalnych ruchów, które obciążają ciało. W rezultacie pod koniec dnia boli cię kręgosłup, a praca jest mniej efektywna.

W koncepcji doktora Beacha końcówki znajdują się z tyłu fotela poniżej zagłówka, obok tacki, a przez to w naturalnej strefie ruchów ręki. Z takiego umiejscowienia, końcówki można z łatwością przenieść do optymalnej strefy ruchów, bez wyciągania ramienia ani skręcania tułowia. Kolejną zaletą jest dodatkowa przestrzeń, ze względu na stosunkowo krótki rękaw końcówki.


Sterownik nożny

Sterownik nożny znajduje się w naturalnej przestrzeni ruchów stóp, nawet jeśli lekarz zmienia swoją pozycję.

Za pomocą rozrusznika nożnego możliwa jest regulacja ważnych funkcji, takich jak prędkość obrotów końcówki, chłodzenie powietrzne, wysokość fotela. Sterownikiem nożnym fotela Spaceline EMCIA można również regulować natężenie światła operacyjnego.

Optymalny fotelik lekarza

W celu utrzymania naturalnej pozycji odniesienia podczas wszystkich czynności, lekarz powinien mieć możliwość, w zależności od potrzeby, swobodnego poruszania się dookoła głowy pacjenta. Idealny fotelik to krzesełko obrotowe z 5 funkcjami.

Nie powinien on mieć podłokietników, aby nie zakłócać naturalnych ruchów przedramion.

Zagłówek ma wystarczającą powierzchnię, by zapewnić automatyczne oparcie głowy pacjenta w środkowej części. Zagłówek umożliwia także odchylenie pionowe płaszczyzny szczęki od 80^o do 110^o.


Położenie dwóch pedałów i dźwigni sterownika nożnego odpowiada naturalnym ruchom palców stóp oraz dostosowane jest do częstości ich używania.




Fotelik lekarza musi być ustawiony na odpowiedniej wysokości, aby nie wywierać nadmiernego nacisku na mięśnie i aby długotrwała praca w pozycji siedzącej nie powodowała obciążenia.

Idealny rozkład gabinetu

Projektowanie albo rearanżacja gabinetu powinny uwzględniać przede wszystkim potrzeby człowieka, czyli pacjentów, asystentki, lekarza. Oznacza to również konieczność zapewnienia personelowi optymalnych warunków pracy w strefie zabiegowej.

Celem profesjonalnego projektowania jest umieszczenie wszystkiego w zasięgu ręki oraz zapewnienie odpowiednio dużo wolnej przestrzeni lekarzowi i asystentce, by mogli pracować bez blokowania siebie nawzajem oraz zagwarantowanie lekarzowi możliwości zachowania naturalnej pozycji podczas leczenia. Realizacja tego celu prowadzi do stworzenia gabinetu skoncentrowanego na potrzebach człowieka.

Tacka nie leży bezpośrednio w zasięgu wzroku pacjenta, co przyczynia się znacząco do stworzenia bezstresowej atmosfery.

Czynności i ruchy lekarza i asystentki

Codzienne czynności asystentki wiążą się z koniecznością wykonywania wielu różnych, powtarzających się ruchów - podczas przygotowywania narzędzi, asystowania przy zabiegach, a także w trakcie mycia, sterylizacji, przechowywania narzędzi. W idealnej sytuacji wszystkie te czynności powinno się przeprowadzać w jednym pomieszczeniu, przy minimalnej ilości naturalnych ruchów.

Im bliżej lekarza znajdują się wszystkie potrzebne przedmioty oraz sprzęt, tym bardziej płynne są naturalne ruchy i tym lepsza jest jakość oraz wydajność pracy.

Czynności i ruchy pacjenta

Na etapie projektowania gabinetu, należy także pamiętać o zapewnieniu pacjentom swobodnego dostępu do fotela. Pacjent nie powinien również odczuwać ograniczeń podczas leczenia albo w chwili wstawania z fotela i wychodzenia z gabinetu. Z tego powodu końcówki są umiejscowione z tylu fotela, aby uniknąć problemu rękawów wiszących przed twarzą pacjenta.

Czynności wykonywane przez lekarza przy każdym zabiegu:

Mycie rąk.

Zajęcie miejsca na foteliku.

Leczenie pacjenta.

Wstawanie z fotelika.

Mycie rąk.

Opuszczenie gabinetu.

Koordynacja czynności i ruchów lekarza, asystentki
i pacjenta

W profesjonalnym projektowaniu gabinetu należy brać pod uwagę zarówno aspekty przestrzenne, jak i chronologiczne poszczególnych działań wszystkich osób biorących udział w leczeniu, gdyż w ten sposób można automatycznie zapobiec sytuacjom wzajemnego blokowania się i możliwości przeszkadzania sobie podczas pracy. Nie poleca się także korzystania z asystorków, które mogą utrudniać pacjentowi wchodzenie do gabinetu, bądź też jego opuszczanie.

Omówione powyżej zalety koncepcji ergonomicznej doktora Beacha będą z pewnością zachęcać coraz większe grono lekarzy do jej zastosowania w swojej pracy. Dzięki niej uzyskają swobodną i efektywną pozycję podczas pracy, pozbędą się dolegliwości ze strony kręgosłupa oraz usatysfakcjonują pracowników i pacjentów.
Zapoznanie się z zasadami koncepcji Beacha trwa zaledwie kilka godzin. Wielu lekarzy żałuje, że nie wdrożyło wcześniej tej koncepcji. Teraz wiedzą, że mogli znacznie wcześniej pozbyć się bólu pleców!

Z przyjemnością odpowiemy na wszelkie pytania dotyczące unitu Spaceline EMCIA oraz koncepcji ergonomicznego leczenia wg Beacha. Skontaktuj się z nami! albo - napisz do nas!

W gabinecie zaprojektowanym zgodnie z zasadami ergonomii wszystkie ruchy są płynne i efektywne.


Profesjonalne zaplanowanie miejsca pracy gwarantuje dużo wolnej przestrzeni dla wszystkich, którzy uczestniczą w przeprowadzanym zabiegu.